[๑๑๔๐] คนฺถโคจฺฉเก นามกายํ คนฺเถติ ปฏิสนฺธิวเสน ๑- วฏฺฏสฺมึ ฆเฏตีติ กายคนฺโถ. สพฺพญฺญุภาสิตมฺปิ ปฏิกฺขิปิตฺวา "สสฺสโต โลโก, อิทเมว สจฺจํ, โมฆมญฺญนฺ"ติ อิมินา อากาเรน อภินิวิสตีติ อิทํสจฺจาภินิเวโส. ยสฺมา ปน อภิชฺฌากามราคานํ วิเสโส อตฺถิ, ตสฺมา อภิชฺฌากายคนฺถสฺส ปทภาชเน "โย กาเมสุ กามจฺฉนฺโท กามราโค"ติ อวตฺวา "โย ราโค สาราโค"ติอาทิ วุตฺตํ. อิมินา ยํ เหฏฺฐา วุตฺตํ "พฺรหฺมวิมานาทีสุ ฉนฺทราโค กามาสโว น โหติ, คนฺถโคจฺฉกํ ปตฺวา อภิชฺฌากายคนฺโถ โหตี"ติ, ตํ สุวุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ. ปรโต กิเลสโคจฺฉเกปิ เอวเสว นโย. ฐเปตฺวา สีลพฺพตปรามาสนฺติ อิทํ ยสฺมา สีลพฺพตปรามาโส "อิทเมว สจฺจนฺ"ติอาทินา อากาเรน นาภินิวิสติ, "สีเลน สุทฺธี"ติอาทินา เอวํ ๒- ปน อภินิวิสติ, ตสฺมา มิจฺฉาทิฏฺฐิภูตมฺปิ ตํ ปฏิกฺขิปนฺโต "ฐเปตฺวา"ติ อาห.