กมฺมสฺสกา มาณว สตฺตา กมฺมทายาทา กมฺมโยนี กมฺมพนฺธู

กมฺมปฏิสรณา, กมฺมํ สตฺเต วิภชติ ยทิทํ หีนปฺปณีตตายา"ติ. ๒-

เอวํ อิมาย กรณจิตฺตตาย จิตฺตสฺส จิตฺตตา เวทิตพฺพา. สพฺพานิปิ หิ เอตานิ วิจิตฺรานิ จิตฺเตเนว กตานิ. อลทฺโธกาสสฺส ปน จิตฺตสฺส, ยํ วา ปน อวเสสปจฺจยวิกลํ, ตสฺส เอกจฺจจิตฺตกรณาภาวโต ยเทตํ จิตฺเตน กตํ อชฺฌตฺติกจิตฺตํ วุตฺตํ, ตโตปิ จิตฺตเมว จิตฺตตรํ. เตนาห ภควา:-

"นาหํ ภิกฺขเว อญญํ เอกนิกายมฺปิ สมนุปสฺสามิ เอวํ

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๒๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “บทภาชนีย์”