จิตฺตํ, ยถยิทํ ภิกฺขเว ติรจฺฉานคตา ปาณา, เตหิปิ โข ภิกฺขเว

ติรจฺฉานคเตหิ ปาเณหิ จิตฺตญฺเญว จิตฺตตรนฺ"ติ. ๓-

อุปฺปนฺนํ โหตีติ เอตฺถ วตฺตมานภูตาปคโตกาสกตภูมิลทฺธวเสน อุปฺปนฺนํ นาม อเนกปฺปเภทํ, ตตฺถ สพฺพมฺปิ อุปฺปาทชราภงฺคสมงฺคีสงฺขาตํ วตฺตมานุปฺปนฺนํ นาม, อารมฺมณรสํ อนุภวิตฺวา นิรุทฺธํ อนุภูตาปคตสงฺขาตํ กุสลากุสลํ, อุปฺปาทาทิตฺตยํ อนุปตฺวา นิรุทฺธํ ภูตาปคตสงฺขาตํ เสสสงฺขตญฺจ ภูตาปคตุปฺปนฺนํ นาม, "ยานิสฺส ตานิ ปุพฺเพ กตานิ กมฺมานี"ติ ๔- เอวมาทินา นเยน วุตฺตํ กมฺมํ อตีตมฺปิ สมานํ อญฺญํ วิปากํ ปฏิพาหิตฺวา อตฺตโน วิปากสฺโสกาสํ กตฺวา ฐิตตฺตา, ตถา กโตกาสญฺจ วิปากํ อนุปฺปนฺนมฺปิ สมานํ เอวํ กโตกาเส เอกนฺเตน อุปฺปชฺชนโต โอกาสกตุปฺปนฺนํ นาม, ตาสุ ตาสุ ภูมีสุ อสมูหตํ อกุสลํ ภูมิลทฺธุปฺปนฺนํ นาม, เอตฺถ จ ภูมิยา ภูมิลทฺธสฺส จ นานตฺตํ เวทิตพฺพํ:- ภูมีติ วิปสฺสนาย อารมฺมณภูตา เตภูมิกา ๕- ปญฺจกฺขนฺธา. ภูมิลทฺธํ นาม เตสุ ขนฺเธสุ อุปฺปตฺติรหํ ๖- กิเลสชาตํ. เตน เหสา ภูมิ

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๒๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “บทภาชนีย์”