โหติ `อโห วตายํ ๔- กุจฺฉิคโต คพฺโภ น โสตฺถินา อภินิกฺขเมยฺยา'ติ,

เอวํ ภิกฺขเว กุลุมฺพสฺส อุปฆาโต โหตี"ติ.

อิทํ สุตฺตํ อาหริตฺวา อาห "เอวํ จินฺติตมตฺเตเยว ปนสฺสา ๕- กุจฺฉิคโต คพฺโภ เผณปิณฺโฑ วิย วิลียติ, เอตฺถ กุโต กายงฺคโจปนํ วา วาจงฺคโจปนํ วา, มโนทฺวารสฺมึเยว ปน อิทํ อกุสลํ กายกมฺมํ สมุฏฺฐาตี"ติ.

ตเมนํ "ตว สุตฺตสฺส อตฺถํ ตุลยิสฺสามา"ติ วตฺวา เอวํ ตุลยึสุ:- ตฺวํ อิทฺธิยา ปรูปฆาตํ วเทสิ, อิทฺธิ นาม เจสา อธิฏฺฐานา อิทฺธิ วิกุพฺพนา อิทฺธิ มโนมยา อิทฺธิ ญาณวิปฺผารา อิทฺธิ สมาธิวิปฺผารา อิทฺธิ อริยา อิทฺธิ กมฺมวิปากชา อิทฺธิ ปุญฺญวโต อิทฺธิ วิชฺชามยา อิทฺธิ ตตฺถ ตตฺถ สมฺมาปโยคปจฺจยา อิชฺฌนฏฺเฐน อิทฺธีติ ทสวิธา. ๖- ตตฺถ กตรํ อิทฺธึ วเทสีติ? ภาวนามยนฺติ. กึ ปน ภาวนามยาย อิทฺธิยา ปรูปฆาตกมฺมํ โหตีติ? อามนฺตา, ๗- เอกจฺเจ อาจริยา "เอกวารํ โหตี"ติ วทนฺติ. ยถา หิ ปรํ ปหริตุกาเมน อุทกภริเต ฆเฏ