"ยถา มหาราช รญฺโญ จกฺกวตฺติสฺส ภณฺฑาคาริโก ราชานํ จกฺกวตฺตึ สายํ ปาโต อิสฺสริยสมฺปตฺตึ ๗- สราเปติ `เอตฺตกา เทว หตฺถี, เอตฺตกา อสฺสา, เอตฺตกา รถา, เอตฺตกา ปตฺตี, เอตฺตกํ หิรญฺญํ, เอตฺตกํ สุวณฺณํ, เอตฺตกํ สพฺพํ สาปเตยฺยํ, ตํ เทโว สรตู'ติ, เอวเมว โข มหาราช สติ กุสลธมฺเม อปิลาเปติ `อิเม จตฺตาโร สติปฏฺฐานา, อิเม จตฺตาโร สมฺมปฺปธานา, อิเม จตฺตาโร อิทฺธิปาทา, อิมานิ ปญฺจินฺทฺริยานิ, อิมานิ ปญฺจ พลานิ, อิเม สตฺต โพชฺฌงฺคา, อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค, อยํ

@๔ ฉ.ม. ปาตํ. เอวมุปริปิ ๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. สราเปติ

@๗ ฉ.ม. ยสํ สมโถ, อยํ วิปสฺสนา, ๑- อิมานิ อริยสจฺจานิ, ๑- อยํ วิชฺชา, อยํ วิมุตฺติ, อิเม โลกุตฺตรา ธมฺมาติ. เอวํ โข มหาราช อปิลาปนลกฺขณา สตี"ติ. ๒-

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๓๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “บทภาชนีย์”