@๔ สี. ยถาสภาวํ ๕ ที. ปา. ๑๑/๓๔๐/๒๓๒, องฺ. นวก. ๒๓/๓๐/๓๓๕

@๖ ฉ.ม. ตณฺหาปฏิปกฺขโต อุปปตฺติ น โหติ, โทเสน หิ จณฺฑชาติตาย โทสสทิสํ นิรยํ อุปปชฺชนฺติ, โทสสฺส จ ปฏิปกฺโข อโทโส. อโมเหน ติรจฺฉานโยนิยํ นิพฺพตฺติ น โหติ, โมเหน หิ นิจฺจสมฺมุฬฺหา ๑- ติรจฺฉานโยนิยํ อุปปชฺชนฺติ, โมหสฺส ปฏิปกฺโข จ อโมโห. เอเตสุ อโลโภ ราควเสน อุปคมนสฺส อภาวํ กโรติ, ๒- อโทโส โทสวเสน อปคมนสฺส, อโมโห โมหวเสน อมชฺฌตฺตภาวสฺส.

ตีหิปิ เจเตหิ ยถาปฏิปาฏิยา เนกฺขมฺมสญฺญา อพฺยาปาทสญฺญา อวิหึสาสญฺญาติ อิมา ติสฺโส สญฺญา โหนฺติ, อสุภสญฺญา อปฺปมาณสญฺญา ธาตุสญฺญาติ อิมา จ ติสฺโส สญฺญา โหนฺติ. อโลเภน ปน กามสุขลฺลิกานุโยคนฺตสฺส ปริวชฺชนํ, อโทเสน อตฺตกิลมถานุโยคนฺตสฺส ปริวชฺชนํ โหติ, อโมเหน มชฺฌิมาย ปฏิปตฺติยา ปฏิปชฺชนํ. ตถา อโลเภน อภิชฺฌากายคนฺถสฺส ปเภทนํ โหติ, อโทเสน พฺยาปาทกายคนฺถสฺส, อโมเหน เสสคนฺถทฺวยสฺส. ปุริมานิ จ เทฺว สติปฏฺฐานานิ ปุริมานํ ทฺวินฺนํ อานุภาเวน, ปจฺฉิมานิ ปจฺฉิมสฺเสว อานุภาเวน อิชฺฌนฺติ.