อิทานิ เตน สโมธาเนตฺวา ตโยปิ วินยาทโย เญยฺยาติ เต เอวํ ทุวิธตฺเถน ปิฏกสทฺเทน สห สมาสํ กตฺวา วินโย จ โส ปิฏกญฺจ ปริยตฺติภาวโต ตสฺส ตสฺส อตฺถสฺส ภาชนโต จาติ วินยปิฏกํ. ยถาวุตฺเตเนว นเยน สุตฺตนฺตญฺจ ตํ ปิฏกญฺจาติ สุตฺตนฺตปิฏกํ. อภิธมฺโม จ โส ปิฏกญฺจาติ อภิธมฺมปิฏกนฺติ เอวเมเต ตโยปิ วินยาทโย เญยฺยา.

เอวํ ญตฺวา จ ปุนปิ เตเสฺวว ปิฏเกสุ นานปฺปการโกสลฺลตฺถํ:-

เทสนาสาสนกถา- เภทนฺเตสุ ยถารหํ

สิกฺขาปหานคมฺภีร- ภาวญฺจ ปริทีปเย.

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกมาติกา ๒๒ ติกะ”