ตติยตฺเถรวาเท "อโห วตาหํ สตฺตงฺคิกํ มคฺคํ ปาปุเณยฺยํ, อฏฺฐงฺคิกํ มคฺคํ ปาปุเณยฺยนฺ"ติ อตฺตโน อชฺฌาสยานุรูเปน ยํ ยํ ฌานํ ปาทกํ กตฺวา เย วา เย วา ฌานธมฺเม สมฺมสิตฺวา มคฺโค นิพฺพตฺติโต โหติ, ๒- ตํตํฌานสทิโสว โหติ. ปาทกชฺฌานํ ปน สมฺมสิตชฺฌานํ วา วินา อชฺฌาสยมตฺเตเนว ตํ น อิชฺฌติ. สฺวายมตฺโถ นนฺทโกวาทสุตฺเตน ทีเปตพฺโพ. วุตฺตํ เหตํ:-

"เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว ตทหุโปสเถ ปณฺณรเส น โหติ พหุโน ชนสฺส

กงฺขา วา วิมติ วา `อูโน นุ โข จนฺโท, ปุณฺโณ นุ โข จนฺโท'ติ. อถโข

`ปุณฺโณ จนฺโท'เตฺวว โหติ. เอวเมว โข ภิกฺขเว ตา ภิกฺขุนิโย

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๕๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “มรรคจิตดวงที่ ๑”