ฐเปตฺวา จตุโรเปเต นิกาเย ทีฆอาทิเก

ตทญฺญํ พุทฺธวจนํ นิกาโย ขุทฺทโก มโตติ.

เอวํ นิกายวเสน ๑- ปญฺจ นิกายา โหนฺติ.

กถํ องฺควเสน นว องฺคานีติ? สพฺพเมว หิทํ สุตฺตํ เคยฺยํ เวยฺยากรณํ คาถา อุทานํ อิติวุตฺตกํ ชาตกํ อพฺภุตธมฺมํ เวทลฺลนฺติ นวปฺปเภทํ โหติ. ตตฺถ อุภโตวิภงฺคนิทฺเทสขนฺธกปริวารา สุตฺตนิปาเต มงฺคลสุตฺตรตนสุตฺตนาลกสุตฺตตุวฏก- สุตฺตาทีนิ อญฺญมฺปิ จ สุตฺตนฺตนามกํ ตถาคตวจนํ "สุตฺตนฺ"ติ เวทิตพฺพํ. สพฺพมฺปิ สคาถกสุตฺตํ "เคยฺยนฺ"ติ เวทิตพฺพํ, วิเสเสน สํยุตฺตเก สกโลปิ สคาถกวคฺโค. ๒- สกลมฺปิ อภิธมฺมปิฏกํ นิคฺคาถกสุตฺตํ ยญฺจ อญฺญํ อฏฺฐหิ องฺเคหิ อสงฺคหิตํ พุทฺธวจนํ, ตํ "เวยฺยากรณนฺ"ติ เวทิตพฺพํ. ธมฺมปทเถรคาถาเถรีคาถา สุตฺตนิปาเต โนสุตฺตนามิกา สุทฺธิกคาถา จ "คาถา"ติ เวทิตพฺพา. โสมนสฺสญาณมยิกคาถา- ปฏิสํยุตฺตา เทฺวอสีติสุตฺตนฺตา "อุทานนฺ"ติ เวทิตพฺพา. "วุตฺตํ เหตํ ๓- ภควตา"ติ ๔- อาทินยปฺปวตฺตา ทสุตฺตรสตสุตฺตนฺตา "อิติวุตฺตกนฺ"ติ เวทิตพฺพา. อปณฺณกชาตกาทีนิ ปญฺญาสาธิกานิ ปญฺจ ชาตกสตานิ "ชาตกนฺ"ติ เวทิตพฺพานิ. "จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อจฺฉริยา อพฺภุตา ธมฺมา อานนฺเท"ติ ๕- อาทินยปฺปวตฺตา สพฺเพปิ อจฺฉริยพฺภุตธมฺมปฏิสํยุตฺตา สุตฺตนฺตา "อพฺภุตธมฺมนฺ"ติ เวทิตพฺพา. จูฬเวทลฺลมหาเวทลฺลสมฺมาทิฏฺฐิสกฺกปญฺหสงฺขารภาชนียมหาปุณฺณมสุตฺตาทโย สพฺเพปิ เวทญฺจ ตุฏฺฐิญฺจ ลทฺธา ลทฺธา ปุจฺฉิตสุตฺตนฺตา "เวทลฺลนฺ"ติ เวทิตพฺพา. เอวเมว องฺคโต นว องฺคานิ.

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกมาติกา ๒๒ ติกะ”