ตตฺถ โอฬาริเก วตฺถุสฺมึ โอชา มนฺทา โหติ, สุขุเม พลวตี. กุทฺรูสภตฺตาทีนิ หิ ภุญฺชิตฺวา มุหุตฺเตเนว ฉาโต โหติ, สปฺปิอาทีนิ ปิวิตฺวา ฐิตสฺส ทิวสมฺปิ ภตฺตํ น รุจฺจติ. เอตฺถ จ อุปาทายุปาทาย โอฬาริกสุขุมตา เวทิตพฺพา.
ลกฺขณาทิโตปิ โอชาลกฺขโณ กพฬิงฺกาโร อาหาโร, รูปาหรณรโส, อุปตฺถมฺภนปจฺจุปฏฺฐาโน, กพฬํ กตฺวา อาหริตพฺพวตฺถุปทฏฺฐาโนติ เวทิตพฺโพ.