[๑๐๐๖] ทสฺสเนนปหาตพฺพตฺติเก สญฺโญชนานีติ พนฺธนานิ. สกฺกายทิฏฺฐีติ วิชฺชมานฏฺเฐน สติ ขนฺธปญฺจกสงฺขาเต กาเย สยํ วา สติ ตสฺมึ กาเย ทิฏฺฐีติ สกฺกายทิฏฺฐิ. สีเลน สุชฺฌิตุํ สกฺกา, วเตน สุชฺฌิตุํ สกฺกา, สีลวเตหิ สุชฺฌิตุํ สกฺกาติ คหิตสมาทานํ ปน สีลพฺพตปรามาโส นาม.

[๑๐๐๗] อิธาติ เทสาปเทเส นิปาโต. สฺวายํ กตฺถจิ โลกํ อุปาทาย วุจฺจติ. ยถาห "อิธ ตถาคโต โลเก อุปฺปชฺชตี"ติ. ๑- กตฺถจิ สาสนํ. ยถาห "อิเธว ภิกฺขเว สมโณ, อิธ ทุติโย สมโณ"ติ. ๒- กตฺถจิ โอกาสํ. ยถาห:-

"อิเธว ติฏฺฐมานสฺส เทวภูตสฺส เม สโต

ปุนรายุ ๓- จ เม ลทฺโธ เอวํ ชานาหิ มาริสา"ติ. ๔-

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๗๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกะ”