กตฺถจิ ปทปูรณมตฺตเมว. ยถาห "อิธาหํ ภิกฺขเว ภุตฺตาวี อสฺสํ ปวาริโต"ติ. ๕- อิธ ปน โลกํ อุปาทาย วุตฺโตติ เวทิตพฺโพ.

อสฺสุตวา ปุถุชฺชโนติ เอตฺถ ปน อาคมาธิคมาภาวา เญยฺโย อสฺสุตวา อิติ. ยสฺส หิ ขนฺธธาตุอายตนปจฺจยาการสติปฏฺฐานาทีสุ อุคฺคหปริปุจฺฉา- วินิจฺฉยรหิตตฺตา ทิฏฺฐิปฏิเสธโก เนว อาคโม, ปฏิปตฺติยา อธิคนฺตพฺพสฺส อนธิคตตฺตา เนว อธิคโม อตฺถิ, โส อาคมาธิคมาภาวา เญยฺโย อสฺสุตวา อิติ. สฺวายํ:-

@๓ ปาลิ. ปุเนวายุ ๔ ที.ม. ๑๐/๓๖๙/๒๔๔ ๕ ม.มู. ๑๒/๓๐/๑๗

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๗๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกะ”