อภาวโต ตสฺส อยํ "อวินีโต"ติ วุจฺจติ.

อยํ หิ สํวรวินโย ปหานวินโยติ ทุวิโธ วินโย. เอตฺถ จ ทุวิเธปิ วินเย เอกเมโก วินโย ปญฺจธา ภิชฺชติ. สํวรวินโยปิ หิ สีลสํวโร สติสํวโร ญาณสํวโร ขนฺติสํวโร วิริยสํวโรติ ปญฺจวิโธ. ปหานวินโยปิ ตทงฺคปฺปหานํ วิกฺขมฺภนปฺปหานํ สมุจฺเฉทปฺปหานํ ปฏิปสฺสทฺธิปฺปหานํ นิสฺสรณปฺปหานนฺติ ปญฺจวิโธ.

ตตฺถ "อิมินา ปาฏิโมกฺขสํวเรน อุเปโต โหติ สมุเปโต"ติ ๒- อยํ สีลสํวโร. "รกฺขติ จกฺขุนฺทฺริยํ, จกฺขุนฺทฺริเย สํวรํ อาปชฺชตี"ติ ๓- อยํ สติสํวโร.

"ยานิ โสตานิ โลกสฺมึ [อชิตาติ ภควา]

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๗๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกะ”