[๑๐๔๗] อตีตารมฺมณตฺติกนิทฺเทเส อตีเต ธมฺเม อารพฺภาติอาทีสุ ปริตฺตมหคฺคตาว ธมฺมา เวทิตพฺพา. เต หิ อตีตาทีนิ อารพฺภ อุปฺปชฺชนฺติ.

[๑๐๕๐] อชฺชตฺตตฺติกนิทฺเทเส เตสํ เตสนฺติ ปททฺวเยน สพฺพสตฺเต ปริยาทิยฺยติ. อชฺฌตฺตํ ปจฺจตฺตนฺติ อุภยํ นิยกชฺฌตฺตาธิวจนํ. นิยกาติ ๖- อตฺตโน ๗- ชาตา. ปาฏิปุคฺคลิกาติ ปาฏิเอกสฺส ปาฏิเอกสฺส ๘- ปุคฺคลสฺส สนฺตกา.

@๔ ฉ.ม. รูปํ ๕ ฉ.ม. ปรโต ๖ ฉ.ม. นิยตาติ

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๗๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกะ”