"kammanānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānavasena liṅganānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānaṃ bhavati, liṅganānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānavasena saññānānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānaṃ bhavati, saññānānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānavasena vohāranānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānaṃ bhavati, vohāranānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānavasena kammanānattaputhuttappabhedavavaṭṭhānaṃ bhavati, kammanānākaraṇaṃ paṭicca sattānaṃ gatiyā nānākaraṇaṃ paññāyati apadā duvippadā catuppadā bahuppadā rūpino arūpino saññino asaññino nevasaññīnāsaññino, kammanānākaraṇaṃ paṭicca sattānaṃ upapattiyā nānākaraṇaṃ paññāyati uccanīcatā hīnappaṇītatā sugataduggatatā, kammanānākaraṇaṃ paṭicca sattānaṃ attabhāve nānākaraṇaṃ paññāyati suvaṇṇadubbaṇṇatā sujātadujjātatā susaṇṭhitadussaṇṭhitatā, kammanānākaraṇaṃ paṭicca sattānaṃ lokadhamme nānākaraṇaṃ paññāyati lābhālābhe yasāyase nindāpasaṃsāya sukhadukkhe"ti.

Aparampi vuttaṃ:-

"kammato liṅgato ceva liṅgasaññā pavattare

saññāto bhedaṃ gacchanti itthāyaṃ purisoti vā.

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๒๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “บทภาชนีย์”