Aparopi kammasarikkhakavipākavaseneva kammaniyāmo hoti. Tassa dīpanatthamidaṃ vatthuṃ kathenti:- sammāsambuddhakāle sāvatthiyā dvāragāmo jhāyi, tato pajjalitaṃ tiṇakaraḷaṃ uṭṭhahitvā ākāsena gacchato kākassa gīvāyaṃ paṭimuñci, so viravanto bhūmiyaṃ patitvā kālamakāsi. Mahāsamuddepi ekā nāvā niccalā aṭṭhāsi, heṭṭhāpi kenaci niruddhabhāvaṃ apassantā kāḷakaṇṇisalākaṃ vicāresuṃ. Sā nāvikasseva upāsikāya hatthe patitā. Tato "ekissā kāraṇā sabbe mā nassantu, udake naṃ pakkhipāmā"ti āhaṃsu. Nāviko "na sakkhissāmi etaṃ udake plavamānaṃ passitun"ti vālikaghaṭaṃ gīvāyaṃ bandhāpetvā khipāpesi, taṃkhaṇaññeva nāvā khittasaro viya pakkhantā. Eko bhikkhu leṇe vasati, mahantaṃ pabbatakūṭaṃ patitvā dvāraṃ pidahi, taṃ sattame divase sayameva apagataṃ. Sammāsambuddhassa jetavane nisīditvā

@3 Sī. māluvālatāya 4 cha.Ma. matthake 5 Sī. vāresuṃ

@6 cha.Ma. pati 7 cha.Ma. khipāmāti

เล่มที่ ๓๔ ธัมมสังคณี๖๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “มหาวิบาก ๘”