บทว่า อผาสุกามานิ ได้แก่ ย่อมไม่ปรารถนาความผาสุก คือย่อมปรารถนาแต่ความไม่ผาสุกเท่านั้น.

บทว่า อโยคกฺเขมกามานิ ได้แก่ ย่อมไม่ปรารถนาแดนเกษมจากโยคะ ๔ อันไม่มีภัย คือย่อมปรารถนาแดนอันเป็นไปกับภัยนั่นแหละ.

แม้สามเณรทั้งหลายก็ย่อมถึงความสงเคราะห์ลงในคำว่า ภิกฺขู ดังนี้. แม้สิกขมานาและสามเณรีทั้งหลาย ก็ถึงการสงเคราะห์เข้าในข้อว่า ภิกฺขุนี นี้.

คำว่า ไม่ใคร่ต่อความผาสุก (อผาสุกามานิ) ได้แก่ ย่อมไม่ปรารถนาความผาสุก คือย่อมปรารถนาแต่ความไม่ผาสุกเท่านั้น.