บทว่า เสวติ ได้แก่ ย่อมเสพด้วยสามารถแห่งการอยู่อาศัย.

บทว่า นิเสวติ ได้แก่ ไม่เป็นผู้เดือดร้อน เข้าอาศัยอยู่แล้ว ชื่อว่าเสพอยู่.

บทว่า สํเสวติ ได้แก่ เมื่อยังเสนาสนวัตรให้ถึงพร้อม ชื่อว่าเสพอยู่โดยชอบ.

บัดนี้ เพื่อแสดงประเภทแห่งบทว่า วิวิตฺตํ นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงเริ่มคำว่า อรญฺญรุกฺขมูเล เป็นอาทิ.