บทว่า สารมฺมณเมว นี้ ตรัสด้วยสามารถแห่งอารมณ์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว (โอลุพฺภารมฺมณวเสน).

จริงอยู่ อารมณ์มี ๒ อย่าง คือปัจจยารัมมณะได้แก่อารมณ์อันเป็นปัจจัย โอลุพภารัมมณะได้แก่อารมณ์อันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว. แต่ในที่นี้เป็นหน้าที่ของโอลุพภารัมมณะนั่นแหละ.

แม้ปัจจยารัมมณะก็ย่อมได้เหมือนกัน.

บทว่า อเจตสิกเมว แปลว่า ธรรมอันไม่ประกอบจิต. ในอเจตสิกธรรม (ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิก) ๓ อย่าง คือจิต รูปและพระนิพพาน พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสหมายเอา จิต เท่านั้น.