คำว่า วิจาริตํ ได้แก่ วิจารอันเป็นไปด้วยสามารถแห่งการประคอง.

คำว่า เอเตน เอตํ ได้แก่ ปฐมฌานนี้ย่อมปรากฏราวกะเป็นหนามอันใหญ่ ด้วยวิตกและด้วยวิจารนี้.

คำว่า ปีติคตํ ได้แก่ ปีตินั่นแหละ.

คำว่า เจตโส อุพฺพิลาวิตํ (แปลว่า ความลำพองใจ) ได้แก่ การทำจิตให้เบิกบาน.