เพราะทุกข์ทางกายนี้ ย่อมบีบคั้น

และย่อมให้เกิดทุกข์ทางใจอย่างยิ่ง ฉะนั้น

คำว่า เป็นทุกข์ จึงมีโดยความต่างกัน.

อนึ่ง บุคคลผู้เพรียบด้วยทุกข์ทางใจ ย่อมสยายผม ย่อมขยี้อก ่ย่อมกลิ้งเกลือกไปมา ย่อมโดดเหว ย่อมนำศัสตรามา ย่อมเคี้ยวยาพิษ ย่อมเอาเชือกแควนคอ ย่อมเข้าไปสู่กองไฟ เป็นผู้มีความเดือดร้อน โดยประการนั้นๆ เป็นผู้มีจิตรุ่มร้อนอยู่ ย่อมคิดถึงเรื่องวิปริตนั้นๆ.