ธรรมที่ชื่อว่ากามุปาทาน เพราะอรรถว่ายึดมั่นกาม กล่าวคือวัตถุกาม.

อนึ่ง กามนั้นด้วย เป็นอุปาทานด้วย เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่ากามุปาทาน.

คำว่า อุปาทาน ได้แก่ การยึดมั่น เพราะอุปศัพท์ในคำว่า อุปาทาน นี้ มีอรรถว่ามั่น เหมือนในศัพท์มีคำว่า อุปายาส (ความคับแค้นใจ) อุปกัฏฐะ (เวลาใกล้เข้ามาแล้ว) เป็นต้น.

อนึ่ง ทิฏฐินั้นด้วยเป็นอุปาทานด้วย จึงชื่อว่าทิฏฐุปาทาน. อีกอย่างหนึ่ง ที่ชื่อว่าทิฏฐุปาทาน เพราะอรรถว่ายึดมั่นทิฏฐิ เพราะทิฏฐิหลังย่อมยึดมั่นทิฏฐิแรก เหมือนในประโยคมีอาทิว่า "อัตตาและโลกเที่ยง" เป็นต้น.