คำว่า พหิทฺธา ธมฺเมสุ สติ (สติในธรรมภายนอกมีอยู่) ได้แก่ สติอันเกิดขึ้นแก่ผู้พิจารณาสังขารทั้งหลายภายนอก.

บทว่า ยทปิ ท่านแก้ เป็น ยาปิ (...แม้ใด).

บทว่า ตทปิ ท่านแก้ เป็น สาปิ (...แม้นั้น).

บทว่า อภิญฺญาย ได้แก่ เพื่อการรู้ยิ่งในธรรมที่ควรรู้ยิ่ง.