๑. เอกกนิทฺเทสวณฺณนา

[๘๔๓-๔] อิทานิ ยถานิกฺขิตฺตาย มาติกาย ตตฺถ กตโม ชาติมโทติอาทินา นเยน อารทฺเธ นิทฺเทสวาเร ชาตึ ปฏิจฺจาติ ชาตึ นิสฺสาย. เอตฺถ จ อตฺถิปฏิจฺจํ นาม กถิตํ, ตสฺมา ชาติยา สตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ. โคตฺตํ ปฏิจฺจาติอาทีสุปิ เอเสว นโย. มทนวเสน มโท. มชฺชนากาโร มชฺชนา. มชฺชิตภาโว มชฺชิตตฺตํ. มาโน มญฺญนาติอาทีนิ เหฏฺฐา ธมฺมสงฺคหฏฺฐกถายํ ๑- วุตฺตตฺถาเนว. อยํ วุจฺจตีติ อยํ เอวํ ชาติยา สติ ตํ ชาตึ นิสฺสาย อุปฺปนฺโน มชฺชนาการปฺปตฺโต มาโน ชาติมโทติ วุจฺจติ. สฺวายํ ขตฺติยาทีนํ จตุนฺนมฺปิ วณฺณานํ อุปฺปชฺชติ. ชาติสมฺปนฺโน หิ ขตฺติโย "มาทิโส อญฺโญ นตฺถิ, อวเสสา อนฺตรา อุฏฺฐาย ขตฺติยา

อาโรคฺยมทาทีสุ "อหํ อโรโค, อวเสสา โรคพหุลา, คทฺทุหนมตฺตมฺปิ มยฺหํ พฺยาธิ นาม นตฺถี"ติ มชฺชนวเสน อุปฺปนฺโน มาโน อาโรคฺยมโท นาม.