๒. อภิธมฺมภาชนียวณฺณนา

[๒๐๖-๒๑๔] อิทานิ อภิธมฺมภาชนียํ โหติ. ตตฺถ "อริยสจฺจานี"ติ อวตฺวา นิปฺ- ปเทสโต ปจฺจยสงฺขาตํ สมุทยํ ทสฺเสตุํ "จตฺตาริ สจฺจานี"ติ วุตฺตํ. อริยสจฺจานีติ หิ วุตฺเต อวเสสา จ กิเลสา อวเสสา จ อกุสลา ธมฺมา ตีณิ จ อกุสลมูลานิ

นิทฺเทสวาเร จ เนสํ ปฐมํ ทุกฺขํ อนิทฺทิสิตฺวา ตสฺเสว ทุกฺขสฺส สุขนิทฺเทสนตฺถํ ๑- ทุกฺขสมุทโย นิทฺทิฏฺโฐ. ตสฺมึ หิ นิทฺทิฏฺเฐ "อวเสสา จ กิเลสา"ติอาทินา นเยน ทุกฺขสจฺจํ สุขนิทฺเทสํ โหติ. นิโรธสจฺจเมตฺถ ตณฺหาย ปหานํ "ตณฺหาย จ อวเสสานญฺจ กิเลสานํ ปหานนฺ"ติ เอวํ ยถาวุตฺตสฺส สมุทยสฺส ปหานวเสน ปญฺจหากาเรหิ นิทฺทิฏฺฐํ. มคฺคสจฺจํ ปเนตฺถ ปฐมชฺฌานิกโสตาปตฺติมคฺควเสน ธมฺมสงฺคณิยํ ๒- วิภตฺตสฺส เทสนานยสฺส มุขมตฺตเมว ทสฺเสนฺเตน นิทฺทิฏฺฐํ. ตตฺถ นยเภโท เวทิตพฺโพ, ตํ อุปริ ปกาสยิสฺสาม.