๒. อภิธมฺมภาชนียวณฺณนา

[๔๗๒] อภิธมฺมภาชนีเย สตฺตปิ โพชฺฌงฺเค เอกโต ปุจฺฉิตฺวา วิสฺสชฺชนสฺส จ ปาฏิเยกฺกํ ปุจฺฉิตฺวา วิสฺสชฺชนสฺส จ วเสน เทฺว นยา, เตสํ อตฺถวณฺณนา เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพา.

อุเปกฺขาสมฺโพชฺฌงฺคนิทฺเทเส ปน อุเปกฺขนวเสน อุเปกฺขา. อุเปกฺขนากาโร อุเปกฺขนา. อุเปกฺขิตพฺพยุตฺเต สมปฺปวตฺเต ธมฺเม อิกฺขติ น โจเทตีติ อุเปกฺขา. ปุคฺคลํ อุเปกฺขาเปตีติ อุเปกฺขนา. โพชฺฌงฺคภาวปฺปตฺติยา โลกิยอุเปกฺขนาย อธิกา อุเปกฺขนา อชฺฌุเปกฺขนา. อพฺยาปาราปชฺชเนน มชฺฌตฺตภาโว มชฺฌตฺตตา. สา ปน จิตฺตสฺส, น สตฺตสฺสาติ ทีเปตุํ มชฺฌตฺตตา จิตฺตสฺสาติ วุตฺตนฺติ. อยเมตฺถ อนุปุพฺพปทวณฺณนา. ๒-