อิติ ยสฺมา อาสวสมุทยา เอเต ธมฺมา ๙- โหนฺติ, ตสฺมา เอเต สิชฺฌมานา อวิชฺชาเหตุภูเต ๑๐- อาสเว สาเธนฺติ. อาสเวสุ จ สิทฺเธสุ ปจฺจยภาเว ภาวโต อวิชฺชาปิ สิทฺธาว โหตีติ. เอวํ ตาเวตฺถ โสกาทีหิ อวิชฺชา สิทฺธา โหตีติ เวทิตพฺพา.

ยสฺมา ปน เอวํ ปจฺจยภาเว ภาวโต อวิชฺชาย สิทฺธาย ปุน อวิชฺชาปจฺจยา สงฺขารา, สงฺขารปจฺจยา วิญฺญาณนฺติ เอวํ เหตุผลปรมฺปราย ปริโยสานํ นตฺถิ, ตสฺมา ตํ เหตุผลสมฺพนฺธวเสน ปวตฺตํ ทฺวาทสงฺคํ ภวจกฺกํ อวิทิตาทีติ สิทฺธํ โหติ.

@๔ ขุ.ธ. ๒๕/๒๑๕/๕๔ ๕ สํ.ข. ๑๗/๑/๓ ๖ ก. จิรํ ทีฆมทฺธานํ ติฏฺฐนฺติ