@๒ ม.มู. ๑๒/๓๐๐/๒๖๒, ม.ม. ๑๓/๑๑๓/๙๑, ม.อุ. ๑๔/๓๔๒/๓๐๔ ๓ ม.อุ. ๑๔/๑๕๓/๑๓๗

@๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม. ปุจฺฉิตฺวาว เกวลํ กมฺมฏฺฐานํ ปริโยสานํ ปาปุณาติ, อวิภูตํ ปน โหติ, น วิเสสํ อาวหติ. ตสฺมา นาติสีฆโต มนสิกาตพฺพํ.

ยถา จ นาติสีฆโต, เอวํ นาติสณิกโตปิ. อติสณิกโต มนสิกโรโต หิ ยถา นาม ตทเหว ติโยชนํ มคฺคํ คนฺตุกามสฺส ปุริสสฺส อนฺตรามคฺเค รุกฺขปพฺพต- คหนาทีสุ วิลมฺพมานสฺส มคฺโค ปริกฺขยํ น คจฺฉติ, ทฺวีหตีเหน ปริโยสาเปตพฺโพ โหติ. เอวเมว กมฺมฏฺฐานํ ปริโยสานํ น คจฺฉติ. วิเสสาธิคมสฺส ปจฺจโย น โหติ.

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๓๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “สติปัฏฐาน ๔”