สมนฺนาคโต ภิกฺขุ ภพฺโพ อนุตฺตรํ สีติภาวํ สจฺฉิกาตุนฺ"ติ ๓- อิทํ

สุตฺตํ สีติภาโวติ เวทิตพฺพํ.

โพชฺฌงฺคโกสลฺลํ ปน "เอวเมว โข ภิกฺขเว ยสฺมึ สมเย ลีนํ จิตฺตํ โหติ, อกาโล ตสฺมึ สมเย ปสฺสทฺธิสมฺโพชฺฌงฺคสฺส ภาวนายา"ติ ๔- สํยุตฺตมหาวคฺเค โพชฺฌงฺคสํยุตฺเต อาคตเมว.

อิติ อิทํ สตฺตวิธํ อุคฺคหโกสลฺลํ สุคฺคหิตํ กตฺวา อิทญฺจ ๕- ทสวิธํ มนสิการโกสลฺลํ สุฏฺฐุ ววตฺถเปตฺวา เตน โยคินา อุภยโกสลฺลวเสน กมฺมฏฺฐานํ

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๔๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “สติปัฏฐาน ๔”