@๒ วินย. ๗/๔๐๖/๒๓๙, องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๔๓/๒๘๘ (สฺยา) สงฺกิเลสปกฺขํ วิเนตีติ วินโย. ธมฺโม จ โส วินโย จาติ ธมฺมวินโย. กุสลธมฺเมหิ วา อกุสลธมฺมานํ เอส วินโยติ ธมฺมวินโย. เตเนว วุตฺตํ:- "เย จ โข ตฺวํ โคตมิ ธมฺเม ชาเนยฺยาสิ อิเม ธมฺมา วิราคาย สํวตฺตนฺติ โน สราคาย ฯเปฯ เอกํเสน โคตมิ ธาเรยฺยาสิ เอโส ธมฺโม, เอโส วินโย, เอตํ สตฺถุสาสนนฺ"ติ. ๑-

ธมฺเมน วา วินโย น ทณฺฑาทีหีติ ธมฺมวินโย. วุตฺตมฺปิ เจตํ:-

"ทณฺเฑเนเก ทมยนฺติ องฺกุเสหิ กสาหิ จ

อทณฺเฑน อสตฺเถน นาโค ทนฺโต มเหสินา"ติ. ๒-