@๒ วินย. ๗/๓๔๒/๑๓๕, ม.ม. ๑๓/๓๕๒/๓๓๗ ๓ วินย. ๔/๖๓/๕๖
@๔ องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๒๕/๓๐ ๕ ม.มู. ๑๒/๒๕๙/๒๒๑ ๖ ที.ม. ๑๐/๒๑๖/๑๓๔
ยสฺมา ปน อิมสฺมึเยว สาสเน สพฺพปฺปการชฺฌานนิพฺพตฺตโก ภิกฺขุ ทิสฺสติ, น อญฺญตฺถ, ๑- ตสฺมา ตตฺถ ตตฺถ "อิมิสฺสา"ติ จ "อิมสฺมินฺ"ติ จ อยํ นิยโม กโตติ เวทิตพฺโพติ. อยํ "อิธา"ติ มาติกาปทนิทฺเทสสฺส อตฺโถ.
[๕๑๐] ภิกฺขุนิทฺเทเส สมญฺญายาติ ปญฺญตฺติยา, โวหาเรนาติ อตฺโถ. สมญฺญายเอว หิ เอกจฺโจ ภิกฺขูติ ปญฺญายติ. ตถา หิ นิมนฺตนาทิมฺหิ ภิกฺขูสุ คณิยมาเนสุ สามเณเรปิ คเหตฺวา "สตํ ภิกฺขู สหสฺสํ ภิกฺขู"ติ วทนฺติ. ปฏิญฺญายาติ อตฺตโน ปฏิชานเนน. ปฏิญฺญายปิ หิ เอกจฺโจ ภิกฺขูติ ปญฺญายติ. ตสฺส "โก เอตฺถ อาวุโสติ. อหํ อาวุโส ภิกฺขู"ติ เอวมาทีสุ ๒- สมฺภโว ทฏฺฐพฺโพ. อยํ ปน อานนฺทตฺเถเรน วุตฺตตฺตา ธมฺมิกา ปฏิญฺญา. รตฺติภาเค ปน ทุสฺสีลาปิ ปฏิปถํ อาคจฺฉนฺตา "โก เอตฺถา"ติ วุตฺเต อธมฺมิกาย ปฏิญฺญาย อภูตตฺถาย "มยํ ภิกฺขู"ติ วทนฺติ.