โข ตํ มหาราช สกฏํ ทฺวินฺนมฺปิ สกฏานํ รตนํ ธาเรยฺยาติ. น

หิ ภนฺเต, นาภีปิ ตสฺส จเลยฺย, ๒- อราปิ ตสฺส ภิชฺเชยฺยุํ,

เนมิปิ ตสฺส โอปเตยฺย, อกฺโขปิ ตสฺส ภิชฺเชยฺยาติ. กินฺนุ โข

มหาราช อติรตนภาเรน สกฏํ ภิชฺชตีติ. อาม ภนฺเตติ. เอวเมว

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๗๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “ฉักกนิเทศ”