อิทํ ตถาคตสฺสาติ อิทํ สพฺเพหิปิ เอเตหิ อากาเรหิ ตถาคตสฺส กมฺมนฺตรวิปากนฺตรชานนญาณํ อกมฺปิยฏฺเฐน ทุติยพลํ เวทิตพฺพนฺติ.

ทุติยพลนิทฺเทสวณฺณนา.

ตติยพลนิทฺเทส

[๘๑๑] ตติยพลนิทฺเทเส มคฺโคติ วา ปฏิปทาติ วา กมฺมสฺเสเวตํ นามํ. นิรยคามินีติอาทีสุ นิรสฺสาทฏฺเฐน นิรติอตฺเถน จ นิรโย. อุทฺธํ อนุคนฺตฺวา ติริยํ อญฺจิตาติ ติรจฺฉานา, ติรจฺฉานาเยว ติรจฺฉานโยนิ. เปตตาย ปิตฺติ, ๑- อิโต เปจฺจ คตภาเวนาติ อตฺโถ. ปิตฺติเยว ปิตฺติวิสโย. มนสฺส อุสฺสนฺนตาย มนุสฺสา, มนุสฺสาว มนุสฺสโลโก. ทิพฺพนฺติ ปญฺจหิ กามคุเณหิ อธิมตฺตาย วา ฐานสมฺปตฺติยาติ เทวา, เทวาว เทวโลโก. วานํ วุจฺจติ ตณฺหา, ตํ ตตฺถ ๒- นตฺถีติ นิพฺพานํ. นิรยํ คจฺฉตีติ นิรยคามี. อิทํ มคฺคํ สนฺธาย วุตฺตํ. ปฏิปทา ปน นิรยคามินี นาม โหติ. เสสปเทสุปิ เอเสว นโย. อิมํ สพฺพมฺปิ ปฏิปทํ ตถาคโต ปชานาติ.

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๗๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “ฉักกนิเทศ”