ตตฺริมานิ วตฺถูนิ:- เอโก กิร กุฏุมฺพิโก ตึส ภิกฺขุนิโย นิมนฺเตตฺวา สปูวํ ภตฺตํ อทาสิ. สํฆตฺเถรี สพฺพภิกฺขุนีนํ ปตฺเต ปูวํ ปริวตฺตาเปตฺวา ปจฺฉา อตฺตนา ลทฺธเมว อขาทิ. พาราณสิราชาปิ "องฺคารปกฺกมํสํ ขาทิสฺสามี"ติ เทวึ อาทาย อรญฺญํ ปวิฏฺโฐ เอกํ กินฺนรึ ทิสฺวา เทวึ ปหาย ตสฺสา อนุปทํ คโต. เทวี นิวตฺติตฺวา อสฺสมปทํ คนฺตฺวา กสิณปริกมฺมํ กตฺวา อฏฺฐ สมาปตฺติโย ปญฺจ จ อภิญฺญาโย ปตฺวา นิสินฺนา ราชานํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา อากาเส อุปฺปติตฺวา อคมาสิ. รุกฺเข อธิวตฺถา เทวตา อิมํ คาถมาห:-

"อตฺริจฺฉา ๒- อติโลเภน อติโลภมเทน จ

เอวํ หายติ อตฺถมฺหา อหํว อสิตาภุยา"ติ. ๓-

ยถา จนฺทกินฺนรึ ปตฺถยนฺโต อสิตาภุยา ราชธีตาย หีโน ปริหีโน, เอวํ อตฺริจฺฉํ อติโลเภน อตฺตานํ ๔- หายติ ชียตีติ เทวตา รญฺญา สทฺธึ เกฬิมกาสิ.