อตฺริจฺฉตา มา ปุนราคมาสี"ติ. ๔-

[๘๕๐] มหิจฺฉตานิทฺเทเส มหนฺตานิ วตฺถูนิ อิจฺฉติ, มหตี วา ปนสฺส อิจฺฉาติ มหิจฺโฉ, ตสฺส ภาโว มหิจฺฉตา. ลกฺขณโต ปน อสนฺตคุณสมฺภาวนตา ปฏิคฺคหเณ จ ปริโภเค จ อมตฺตญฺญุตา, เอตํ มหิจฺฉตาลกฺขณํ. มหิจฺโฉ หิ ปุคฺคโล ยถา นาม กจฺฉปุฏฺวาณิโช ปิลนฺธนภณฺฑกํ หตฺเถน คเหตฺวา อุจฺฉงฺเคปิ ปกฺขิปิตพฺพยุตฺตกํ ปกฺขิปิตฺวา มหาชนสฺส ปสฺสนฺตสฺเสว "อมฺมา อสุกํ คณฺหถ, อสุกํ คณฺหถา"ติ มุเขน สํวิทหติ, เอวเมว อปฺปมตฺตกมฺปิ อตฺตโน สีลํ วา คนฺถํ วา ธุตคุณํ วา อนฺตมโส อรญฺญวาสมตฺตกมฺปิ มหาชนสฺส ชานนฺตสฺเสว สมฺภาเวตุกาโม โหติ, สมฺภาเวตฺวา จ ปน สกเฏหิปิ

@๓ ฉ.ม. อตฺริจฺฉตา มลฺลคามํ ๔ ขุ.ชา. ๒๗/๑๙๕๘/๓๘๗ (สฺยา) อุปนีเต ปจฺจเย "อลนฺ"ติ อวตฺวา คณฺหาติ. ตโย หิ ปูเรตุํ น สกฺกา อคฺคิ อุปาทาเนน, สมุทฺโท อุทเกน, มหิจฺโฉ ปจฺจเยหีติ.