สัจจะ ๔
2. Abhidhammabhājanīyavaṇṇanā
[206-214] Idāni abhidhammabhājanīyaṃ hoti. Tattha "ariyasaccānī"ti avatvā nip- padesato paccayasaṅkhātaṃ samudayaṃ dassetuṃ "cattāri saccānī"ti vuttaṃ. Ariyasaccānīti hi vutte avasesā ca kilesā avasesā ca akusalā dhammā tīṇi ca akusalamūlāni
Na ca kevalaṃ taṇhāva dukkhaṃ samudāneti, imepi avasesā ca kilesādayo paccayā samudānentiyeva. Iti imepi paccayā dukkhaṃ samudānentiyevāti nippadesato paccayasaṅkhātaṃ samudayaṃ dassetuṃ "ariyasaccānī"ti avatvā "cattāri saccānī"ti vuttaṃ.
Niddesavāre ca nesaṃ paṭhamaṃ dukkhaṃ aniddisitvā tasseva dukkhassa sukhaniddesanatthaṃ dukkhasamudayo niddiṭṭho. Tasmiṃ hi niddiṭṭhe "avasesā ca kilesā"tiādinā nayena dukkhasaccaṃ sukhaniddesaṃ hoti. Nirodhasaccamettha taṇhāya pahānaṃ "taṇhāya ca avasesānañca kilesānaṃ pahānan"ti evaṃ yathāvuttassa samudayassa pahānavasena pañcahākārehi niddiṭṭhaṃ. Maggasaccaṃ panettha paṭhamajjhānikasotāpattimaggavasena dhammasaṅgaṇiyaṃ vibhattassa desanānayassa mukhamattameva dassentena niddiṭṭhaṃ. Tattha nayabhedo veditabbo, taṃ upari pakāsayissāma.