Anekadhā pana paresanti apuññābhisaṅkhārānaṃ anekadhā paccayo hoti. Kathaṃ? esā hi avijjā avijjaṃ ārabbha rāgādīnaṃ uppajjanakāle ārammaṇapaccayena, Garuṃ katvā assādanakāle ārammaṇādhipatiārammaṇūpanissayehi, avijjāsammuḷhassa anādīnavadassāvino pāṇātipātādīni karontassa upanissayapaccayena, dutiyajavanādīnaṃ anantarasamanantarūpanissayāsevananatthivigatapaccayehi, yaṅkiñci akusalaṃ karontassa hetusahajātaaññamaññanissayasampayuttaatthiavigatapaccayehīti anekadhā paccayo hoti.

Pacchimānaṃ sā ekadhā paccayo matāti āneñjābhisaṅkhārānaṃ upanissayapaccayeneva ekadhā paccayo matā. So panassā upanissayabhāvo puññābhisaṅkhāre vuttanayeneva veditabbo.

Etthāha:- kiṃ panāyamekāva avijjā saṅkhārānaṃ paccayo, udāhu aññepi paccayā santīti. Kimpanettha 3-:- yadi tāva ekāva, ekakāraṇavādo āpajjati.

Na nupapajjati. Kasmā? yasmā

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๒๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “สังขารเกิดเพราะอวิชชาเป็นปัจจัย”