Āhāro cāti āhāro ca atthiavigatāhāravasena tidhāva paccayo hoti. So ca kho ye sattā āhārūpajīvino, tesaṃ āhārānugate kāye pavattiyaṃyeva, no paṭisandhiyaṃ. Tāni pana pañca cakkhvāyatanādīni chaṭṭhassa cakkhusotaghānajivhā- kāyaviññāṇasaṅkhātassa manāyatanassa nissayapurejātaindriyavippayutataatthiavigatavasena chahi ākārehi paccayā honti pavatte, no paṭisandhiyaṃ. Ṭhapetvā pana pañca viññāṇāni tasseva avasesamanāyatanassa vatthurūpaṃ nissayapurejātavippayuttaatthiavigatavasena pañcadhā paccayo hoti pavatteyeva, no paṭisandhiyaṃ. Evaṃ rūpameva paṭisandhiyaṃ pavatte vā yassa yassāyatanassa paccayo hoti, yathā ca hoti, tathā veditabbaṃ.

Nāmarūpaṃ panubhayaṃ hoti yaṃ yassa paccayo

yathā ca tampi sabbattha viññātabbaṃ vibhāvinā.

Seyyathīdaṃ? paṭisandhiyaṃ tāva pañcavokārabhave khandhattayavatthurūpasaṅkhātaṃ nāmarūpaṃ Saḷāyatanassa sahajātaaññamaññanissayavipākasampayuttavippayuttaatthiavigatapaccayādīhi paccayo hotīti idamettha mukhamattaṃ. Vuttanayānusārena pana sakkā sabbaṃ yojetunti na ettha vitthāro dassitoti.

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๓๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “สังขารเกิดเพราะอวิชชาเป็นปัจจัย”