อิทธิบาท ๔

3. Pañhāpucchakavaṇṇanā

[462] Pañhāpucchake pālianusāreneva iddhipādānaṃ kusalādibhāvo veditabbo. Ārammaṇattikesu pana sabbepete appamāṇaṃ nibbānaṃ ārabbha pavattito appamāṇārammaṇāeva, na maggārammaṇā. Sahajātahetuvasena pana maggahetukā, na maggādhipatino. Cattāro hi adhipatayo aññamaññaṃ garuṃ na karonti. Kasmā? Sayaṃ jeṭṭhakattā. Yathā hi samajātikā samavayā samathāmā samasippā cattāro rājaputtā attano attano jeṭṭhakatāya aññamaññassa apacitiṃ na karonti, evamimepi cattāro adhipatayo pāṭiyekkaṃ pāṭiyekkaṃ jeṭṭhakadhammatāya aññamaññaṃ garuṃ na karontīti ekanteneva na maggādhipatino. Atītādīsu ekārammaṇabhāvepi na vattababā. Nibbānassa pana bahiddhādhammattā bahiddhārammaṇā nāma hontīti evametasmiṃ pañhāpucchake nibbattitalokuttarāva iddhipādā kathitā. Sammāsambuddhena hi suttantabhājanīyasmiṃyeva lokiyalokuttaramissakā iddhipādā kathitā. Abhidhammabhājanīyapañhāpucchakesu pana lokuttarāyevāti evamayaṃ iddhipādavibhaṅgopi teparivaṭṭaṃ nīharitvāva bhājetvā dassitoti.

Pañhāpucchakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Sammohavinodaniyā vibhaṅgaṭṭhakathāya

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๕๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “อิทธิบาท ๔”