ปัญหาปุจฉกะ

3. Pañhāpucchakavaṇṇanā

[168] Idhāpi pañhāpucchake yaṃ labbhati, yañca na labbhati, taṃ sabbaṃ pucchitvā labbhamānavaseneva vissajjanaṃ vuttaṃ. Na kevalañca idha, sabbesupi pañhāpucchakesu eseva nayo. Idha pana dasannaṃ āyatanānaṃ rūpabhāvena abyākatatā veditabbā. Dvinnaṃ āyatanānaṃ khandhavibhaṅge catunnaṃ khandhānaṃ viya kusalādibhāvo veditabbo. Kevalañhi cattāro khandhā sappaccayāva saṅkhatāva, dhammāyatanaṃ pana "siyā appaccayaṃ siyā asaṅkhatan"ti āgataṃ. Ārammaṇattikesu ca anārammaṇaṃ sukhumarūpasaṅkhātaṃ dhammāyatanaṃ na vattabbakoṭṭhāsaṃ bhajati. Tañca kho anārammaṇattā, na parittādibhāvena navattabbadhammārammaṇattāti ayamettha viseso. Sesaṃ tādisameva. Idhāpi hi cattāro khandhā viya dvāyatanāni pañcapaññāsa kāmāvacaradhamme ārabbha rajjantassa dussantassa muyhantassa saṃvarantassa sammasantassa paccavekkhantassa ca parittārammaṇānīti sabbaṃ khandhesu vuttasadisamevāti.

Pañhāpucchakavaṇṇanā niṭṭhitā

sammohavinodaniyā vibhaṅgaṭṭhakathāya

เล่มที่ ๓๕ วิภังค์๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปัญหาปุจฉกะ”