กายก็ดี จิตก็ดี ของภิกษุผู้มีใจเอิบอิ่ม ย่อมสงบระงับ นี้เรียกว่า ปัสสัทธิ- สัมโพชฌงค์ (๕)

(สมาธิสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน)

จิตของภิกษุผู้มีกายสงบ ผู้มีความสุข ย่อมตั้งมั่น นี้เรียกว่า สมาธิ- สัมโพชฌงค์ (๖)

(อุเปกขาสัมโพชฌงค์ เป็นไฉน)