การบัญญัติ ด้วยสามารถแห่งภูมิ มีคำว่า กามาวจร รูปาวจร อรูปาวจร ชาวโกศล ชาวมาธุระเป็นต้น ชื่อว่าภูมิบัญญัติ.

การบัญญัติ ด้วยสามารถสักว่าการตั้งชื่อเฉพาะมีคำว่า ท่านติสสะ นาคะ สุมนะเป็นต้น ชื่อว่าปัจจัตตบัญญัติ.

การบัญญัติอสังขตธรรม มีคำว่า นิโรธ คือพระนิพพานเป็นต้น ชื่อว่าอสังขตบัญญัติ.

บรรดาบัญญัติเหล่านั้น ภูมิบัญญัติบางอย่าง และอสังขตบัญญัติ ก็คือวิชชมานบัญญัตินั่นแหละ. กิจจบัญญัติ จัดเข้าเป็นพวกวิชชมาเนน อวิชชมานบัญญัติ. บัญญัติที่เหลือ ชื่อว่าอวิชชมานบัญญัติ.