บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า "ตถาคตปฺปเวทิตา" ความว่า สัจธรรมทั้ง ๔ ที่พระตถาคตประทับ ณ มหาโพธิมณฑลทรงแทงตลอดแล้ว คือทรงทราบแล้ว ได้แก่กระทำให้ปรากฏแล้ว.

บทว่า "ธมฺมา" ได้แก่ ธรรม คืออริยสัจทั้ง ๔.

คำว่า "โว ทิฏฺฐา โหนฺติ" ได้แก่ ธรรมอันตนเห็นดีแล้ว.

คำว่า "โว จริตา" ได้แก่ ประพฤติดีแล้ว ในธรรมเหล่านั้น.