คำว่า "กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ น กุกฺกุจฺจายติ" ความว่า ย่อมไม่ประพฤติรังเกียจสิ่งที่ควรประพฤติรังเกียจ เช่น ภิกษุได้เนื้อหมีแล้วย่อมไม่ประพฤติรังเกียจว่า เป็นเนื้อหมี ฯลฯ ครั้นเมื่อเขากระทำเนื้อปลาอุทิศ คือเจาะจงตน ย่อมไม่ประพฤติรังเกียจว่า เขาทำเนื้อปลาอุทิศ คือเจาะจงซึ่งเรา.

ส่วนในอรรถกถาอังคุตตรนิกาย ท่านกล่าวคำไว้มีประมาณเท่านี้ว่า

คำว่า "กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ" ได้แก่ การไม่ตั้งไว้ การไม่พิจารณาซึ่งส่วนอันเป็นของสงฆ์ ชื่อว่า อันใครๆ ไม่พึงรังเกียจ ย่อมรังเกียจสิ่งนั้น.

คำว่า "กุกฺกุจฺจายิตพฺพํ" ความว่า การตั้งไว้ การพิจารณาซึ่งสิ่งอันเป็นของสงฆ์นั้นนั่นแหละ ย่อมไม่รังเกียจของนั้น.