คำว่า "อิเมสํ" ความว่า อาสวะทั้งหลายย่อมเจริญแน่นอนแก่บุคคลทั้ง ๒ พวกเหล่านี้ ทั้งในกลางวัน ทั้งในกลางคืน ดุจหญ้าและเถาวัลย์เป็นต้น งอกงามเจริญอยู่ในภูมิภาคอันดี.

ในธรรมขาว บัณฑิตพึงทราบเนื้อความโดยนัยนี้ว่า ภิกษุใดได้กัปปิยมังสะ คือเนื้อที่สมควรแล้วก็รับ เอาเนื้อที่สมควรนั่นแหละ ชื่อว่าย่อมไม่ประพฤติรังเกียจสิ่งที่ไม่ควรประพฤติรังเกียจ.

คำว่า "หีนาธิมุตฺโต" ได้แก่ ผู้มีอัชฌาสัยอันเลว.

คำว่า "ทุสฺสีโล" ได้แก่ ผู้ไม่มีศีล.