ข้อว่า "น จิรํ" ความว่า ความโกรธ ย่อมนอนเนื่องไม่นาน เพราะเขายังละความโกรธไม่ได้. อธิบายว่า เหมือนอย่างว่า รอยขีดที่บุคคลทำการขีดที่แผ่นดินย่อมลบเลือนไปด้วยลมเป็นต้นโดยเร็ว ฉันใด ความโกรธของเขา แม้เกิดขึ้นแล้วเร็ว ก็ย่อมดับไปโดยเร็วพลัน ฉันนั้นเหมือนกัน.

สองบทว่า "อยํ วุจฺจติ" ความว่า บุคคลนี้ คือผู้เห็นปานนี้ ท่านเรียกว่า ปฐวีเลขูปโม แปลว่า ผู้เปรียบด้วยรอยขีดเขียนที่แผ่นดินซึ่งตั้งอยู่ไม่นานโดยภาวะ คือความโกรธเหมือนรอยขีดเขียนที่แผ่นดิน.

บทว่า "อาคาฬฺเหน" ได้แก่ ถ้อยคำอันหยาบช้า คือได้แก่ถ้อยคำอันแข็งกระด้าง อันเชือดเฉือนหทัย.

บทว่า "ผรุเสน" ได้แก่ ถ้อยคำอันไม่สบายหู.