ข้อว่า "เย โข ปนสฺส" ความว่า ก็ชนเหล่าใดแลเป็นผู้อุปัฏฐาก หรือเป็นญาติและเป็นมิตร เป็นต้นของผู้ทุศีลนั้น เขาย่อมเสพบุคคลคนหนึ่ง.

บทว่า "เตสนฺตํ" ความว่า การเสพนั้นแห่งบุคคลเหล่านั้น ย่อมไม่เป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล ย่อมเป็นไปเพื่อความทุกข์ตลอดกาลนาน เหมือนพวกมิจฉาทิฏฐิผู้เสพครูทั้ง ๖ หรือเหมือนโกกาลิกภิกษุเป็นต้นผู้เสพพระเทวทัต ฉันนั้น.

บทว่า "มชฺฌิโม" ความว่า ว่าโดยการอุปสมบท นับตั้งแต่ ๕ พรรษาจนถึง ๙ พรรษา #- ชื่อว่ามัชฌิมภิกษุ.

บทว่า "เถโร" ความว่า ตั้งแต่ ๑๐ พรรษาไปชื่อว่า พระเถระ.