ข้อว่า "อตฺตานํ สจฺจโต เถตโตปญฺญเปติ" ความว่า ย่อมบัญญัติโดยความมีจริง โดยความเป็นของยั่งยืนว่า ชื่อว่าอัตตาอันหนึ่ง เป็นของเที่ยง เป็นของยั่งยืน เป็นของแน่นอน มีอยู่.

บทว่า "อภิสมฺปรายญฺเจ" ได้แก่ ย่อมบัญญัติในอัตภาพแม้อื่นอีกเหมือนกันนั่นแหละ.

คำที่เหลือในที่นี้ บัณฑิตพึงทราบโดยนัยแห่งคำที่กล่าวไว้แล้วเทียวดังนี้แล. จบอรรถกถาติกนิทเทส ว่าด้วยบุคคล ๓ จำพวก เพียงนี้.