บทว่า "อนนุวิจฺจ" ได้แก่ ไม่พิจารณา คือไม่สำรวจ.

บทว่า "อปริโยคาเหตฺวา" ได้แก่ ไม่ให้ถือเอาซึ่งคุณทั้งหลายด้วยปัญญา.

สองบทว่า "ภูตํ ตจฺฉํ" ได้แก่ ที่ชื่อว่าเป็นจริง เพราะเป็นของมีอยู่ ชื่อว่าเป็นของแท้ เพราะเป็นของไม่วิปริต.

บทว่า "กาเลน" ได้แก่ ตามกาลอันควรและเหมาะสม.