บทว่า "ตตูปรเทวา" ได้แก่ เทวดาทั้งหลายในเบื้องบน จากนั้นมีพวกพรหมเป็นต้น.

จริงอยู่ ชื่อว่ากิจ คือการงาน ด้วยความขยันหมั่นเพียร ย่อมไม่มีแก่เทพเหล่านั้น พวกเทพเหล่านั้นอาศัยผลบุญเท่านั้นเป็นอยู่.

คำว่า "ปุญฺญโต จ" นี้กล่าวหมายถึงชนทั้งหลายผู้มีบุญ มีกษัตริย์มหาศาล พราหมณมหาศาล และเทวดาทั้งหลายตั้งแต่ภุมมเทวดาจนถึงเทวดาชั้นนิมมานรดีเป็นที่สุด เพราะว่าเทวดาและมนุษย์เหล่านั้นแม้ทั้งปวง ย่อมเสวยผลแห่งความเพียรและผลแห่งบุญ.

ส่วนสัตว์นรกทั้งหลาย ย่อมไม่อาจเพื่อทำอาชีพให้เกิดขึ้นด้วยความเพียรได้เลย ทั้งอาชีพอะไรๆ ที่จะเกิดขึ้นแก่สัตว์นรกเหล่านั้นด้วยผลแห่งบุญก็ไม่มี. อรรถกถาบุคคลผู้มืดมามืดไปเป็นต้น